verhaal

21-04-2012 11:30

Dit verhaal gaat over winnie de pooh maar ja....

 

Dit verhaal gaat over een varkentje en een ezel die een rare vriendschap hebben. Dit verhaal speelt zich af voor alle Winnie de Pooh verhalen af.

 

  1. De vriendschap.

Hallo iedereen ik heet Iejoor, en mijn vriendje heet Knorretje. Hier op de achtergrond zie je ons aan het einde van het avontuur. Hoe dat avontuur precies is gegaan vertel ik je nu.

Ik en Knorretje waren al heel lang in het geheim vrienden. Tot op een dag Knorretje van zijn ouders niet meer met mij om mag gaan. Daarom verzinnen we een plan. We gaan ‘s nachts stiekem er op uit. Dan hebben we heel veel lol, maar toch missen we wel die tijd dat we gewoon met elkaar konden spelen. Op een dag ga ik  naar de ouders van Knorretje toe om te praten. Maar Knorretje’s ouders wilden geen moment luisteren en stuurde me meteen uit huis. Ik was natuurlijk verdrietig. En Knorretje kwam naar me toe gerend, en vroeg of het gelukt was. Verdrietig vertelde ik dat ze niet wilden luisteren. Toen keek Knorretje verdrietig naar beneden. Pooh, Lollifant Roe en Kanga  kwamen eraan. ‘Wat is er jongens? Jullie kijken zo sip!’ Verdrietig vertelde Knorretje dat we elkaar niet meer mochten zien. ‘Maar zijn jullie dan nog niet naar Knorretje’s ouders gegaan.’ Ik vertelde dat we dat al geprobeerd hadden maar dat ze niet wilden luisteren. Pooh zei: ‘Probeer het gewoon nog een keer, niet zo snel opgeven. En vraag ook eens waarom ze het niet willen.’ ‘Nou oké, ik hoop maar dat het lukt.’Zei ik. Ik klopte nog een keer aan en Knorretje’s moeder deed open. ‘Hallo Iejoor, ben je daar weer.’ Ik hoorde een lage ondertoon in haar stem. ‘Ehh ja ik wilden toch nog iets vragen.’ ‘Nou oké dan. Ik zal je niet buiten laten staan.’ Zei Knorretje’s moeder. En ik liep voorzichtig naar binnen, pootje voor pootje. Een beetje verlegen dat wel.  Ik voelde me niet erg gemakkelijk.  ‘Ik wil graag vragen waarom ik niet met Knorretje om mag gaan.’ ‘Nou’ ,begon Knorretje’s vader, Eigenlijk mogen varkentjes, zoals Knorretje, en Ezels niet met elkaar omgaan volgens ons, de varkens.’ En toen, wonder boven wonder, zei Knorretje’s moeder, ‘ Maar Hans (Knorretje’s vader) en ik hebben het er over gehad en we vinden het goed.’ ‘Echt?’riep ik enthousiast. ‘Ja echt!’zei Marie ( Knorretje’s moeder). En blij rende ik naar buiten. ‘Het mag! Het mag!’ Riep ik enthousiast.’ Jippie ja jee!!! ‘ Riep Knorretje blij. En zo kwam alles uiteindelijk goed.