verhaal
- Vriendin kwijt.
Onee ! zei Emma. Dit kan toch niet waar zijn! Ze kwam net uit school en had vervelend nieuws. Ze was net haar vriendin kwijtgeraakt. Ze hadden ruzie gehad en Marit was boos weggelopen. Het was zo gekomen: Emma had voor de grap een potlood weggepakt, en Marit wist dat dus deed het terug maar dan met Emma’s gum. Toen Emma dat wist pakte ze de etui van Marit. Emma dacht toen dat Marit dat nog niet wist. Maar het bleek dat Marit dat wel wist want na schooltijd kwamen Marit en een paar andere meiden op Emma op af. Emma snapte er niks van. Het was toch een geintje? Ze hadden net daarvoor de kidsweek nog gelezen. [Maar nu Emma erover na dacht deed Marit ook al raar. Want normaal lazen ze elkaar de mopjes op de achterkant aan elkaar voor maar nu wilde Marit per se hem zelf lezen!] En toen stond de groep meiden wel heel dicht op Emma. Ze zeiden allemaal: Als je dit nog een keer doet nieuweling, ben je er geweest! En toen was Emma snel weggegaan. Ze had haar fiets uit het fietsenhok gepakt en was naar huis gefietst.
Gelukkig is er niemand thuis behalve Roxy. zei ze tegen zichzelf. Toen aaide ze Roxy even die net uit haar mand kwam. Ze ging maar aan haar huiswerk want dat had ze nog niet af.
10 minuten later hoorde ze haar moeder thuis komen. Ze vertelde maar niks van vanmiddag, want haar moeder zou het weer super erg vinden en zo. En dat wilde ze niet. Haar moeder was toch al zo bezorgd altijd. En anders mag ze niet meer alleen uit school, of naar gitaarles. En dan leek ze zo kinderachtig. Want het kon zo zijn dat Marit in het dorp was, en laat het nu net zo zijn dat ze in het dorp moet zijn voor gitaarles. Dus dan zouden Marit en de anderen Emma en haar moeder zien lopen, hand in hand! Want dat wilde haar moeder zo graag. Want anders viel ze misschien en zou ze zich pijn doen, die dingen haatte ze nou van haar moeder.